5กับดักทางการเงินที่ผู้บริหารมักจะมองข้าม

1.การไม่กู้เงินคือความมั่นคง ผู้บริหารหลายท่าน ไม่ยอมกู้เงิน เนื่องจากกลัวการจ่ายดอกเบี้ย หรือกลัวความเสี่ยงที่อาจจะเกิดขึ้น แต่การไม่กู้เงินนั้นก็ทำให้เสียโอกาสของการใช้พลังทวีจากเงินกู้ เสียโอกาสในการเติบโต ทำให้ธุรกิจโตช้ากว่าที่ควรจะเป็น และบางครั้งทำให้ธุรกิจสูญเสียความสามารถในการแข่งขันกับคู่แข่ง จนต้องล้มหายตายจากไปอย่างน่าเสียดาย

2. กู้เงินให้มากที่สุด ผู้บริหารบางคน มีความเชื่อว่าการขอสินเชื่ิอให้ได้มากที่สุดเป็นเรื่องที่ดี หรือบางครั้งนายธนาคารก็อยากที่จะปล่อยกู้ให้ได้มากๆ ก็พยายามจะเชิญชวนให้เกิดการกู้ที่มากกว่าความจำเป็น (ส่วนใหญ่จะเป็นกิจการที่เปิดดำเนินการแล้วและมีผลงานดี) ซึ่งการมีสภาพคล่องที่มากเกินจำเป็นจากการกู้เงิน ทำให้เกิดรายจ่ายดอกเบี้ยที่มาก และมีแนวโน้มที่จะนำเงินไปใช้อย่างไม่มีประสิทธิภาพ เช่นซื้อรถใหม่ ซึ่งไม่ก่อให้เกิดรายได้ หรือนำเงินไปลงทุนอย่างไม่รอบคอบ หรือลงทุนในธุรกิจที่ไม่มีความชำนาญ ทำให้หลายครั้งเกิดการขาดทุนอย่างมาก

3. สินค้าคงเหลือคือส่วนหนึ่งของสินทรัพย์ แต่เฉพาะสินค้าคงเหลือที่ยังเคลื่อนไหวเท่านั้น สินค้าเกือบทุกชนิดต้องมีวันหมดอายุ หรือหมดความนิยม การบริหารสต็อก โดยเฉพาะอย่างยิ่งสินค้าที่มีอายุสั้น เช่น อาหาร ยา เสื้อผ้า สินค้าIT เหล่านี้นั้นต้องได้รับการควบคุมอย่างใกล้ชิด ต้องมีกลยุทธ์ที่รวดเร็วในการจัดการสินค้าที่ใกล้หมดอายุ ข้อเสนอจากผู้ขายสินค้าที่ให้ซื้อสินค้าในปริมาณมากขึ้นหรือใกล้หมดอายุเพื่อให้ได้ราคาที่ลดลง จะต้องพิจารณาอย่างรอบคอบ เพราะสินค้าที่หมดอายุหรือขายไม่ทันก็หมายถึงความสูญเสียที่มหาศาล

4. ขายดีก็อาจเจ๊งได้ แน่นอนว่าการขายสินค้าให้ได้มากๆ เป็นเรื่องแรกๆที่ธุรกิจต้องคำนึงถึง และแน่นอนเรื่องต่อมาที่ต้องควบคุมก็คือ ค่าใช้จ่ายด้านต่างๆอาทิ ด้านการตลาด ด้านการผลิต ด้านแรงงาน ซึ่งมีผลกระทบโดยตรงต่อกำไรขาดทุนของบริษัท แต่อีกเรื่องหนึ่งที่จะลืมเสียมิได้ ก็คือการจัดการกระแสเงินสดในด้านต่างๆ ได้แก่ การให้เครดิตลูกหนี้การค้าที่ยาวนาน การมีหนี้เสียที่มาก การลงทุนขยายกิจการที่เกินตัว ซึ่งสิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นปัจจัยที่ทำให้กิจการขาดสภาพคล่องจนธุรกิจดีๆ รายได้มากมาย ต้องปิดกิจการหรือถูกเปลี่ยนมือไป

5. จุดมุ่งหมายของกิจการ คือ การสร้างผลกำไรหรือกระแสเงินสดที่มากที่สุด แต่หากเงินนั้นได้มาจากการกดขี่แรงงาน ทำลายสิ่งแวดล้อม ขายของอย่างไม่มีจรรยาบรรณ ความสำเร็จขององค์กรก็จะเป็นเพียงระยะสั้นๆเท่านั้น องค์กรที่จะยั่งยืนได้นั้นจะต้องได้ใจของลูกค้า ต้องเป็นส่วนหนึ่งของการพัฒนาและช่วยเหลือสังคม ต้องคืนกำไรให้แก่ประเทศชาติและโลกใบนี้ สรรพสิ่งล้วนมีเกิดดับ ชีวิตย่อมมีขึ้นลง กิจการก็เช่นกัน ในวันที่มืดมนและคลื่นลมถาโถม บารมีแห่งความเมตตาและเผื่อแผ่นี่เอง จะเป็นเกราะและแรงหนุน ให้เราก้าวต่อไปไปได้อย่างมีความหวัง